Dün yine bitirdiğim başka bir kitabı sıcağı sıcağına hemen yorumlayayım dedim. Allahım şu aşağıdaki kısımı okurken ağla ağla bir hal oldum.Sebebi annemin ölümünü yaşadım satırlarda. Aynı yaşadıklarımı anlatmış. Sanki yazar benmişim de ben yazmışım oraya.
Kısaca bahsedeyim.Ahmet Batman gene döktürmüş. Baş karakterimiz Rüzgar çocukluğundan beri komşu kızına aşıktır. Fakat aşkına karşılık bulamaz. Sadece hep yakın dostu ve ağladığındaki tek omuzu olur. Fakat hayatta sadece aşk acısı çekmenin haricinde sevdiklerini kaybeder ve aşktan daha önemli sevgilerin olduğunu daha değerli değerlerin olduğunu anımsar. Maalesef ki geç kendine gelir.Geldiği zaman her şeyini kaybetmiştir.Sonuna doğru bütün eksik parçalar yerine oturuyor ve herşey bambaşka değişiyor bir anda. Sıkıldığım bazı tarafları vardı. Yazar rüzgar karakterinin aşkına karşılık bulamayışını devamlı çabalamasını anlatırken çok tekrarlar yaptı. Hatta karakter bile bıktı. Usandı. Sonunda kötü bir şekilde pes etti..
Tavsiye ederim. Güzel bir yaşam ve aşk hikayesi..
Takipte kalın..Hoşça kalın..
Ama müthiş döktürmüş. Cümlelerden çok etkilendim...
YanıtlaSilEvet ya. Bende çok etkilendim. Sürükledi sonunu merak ede ede bir kaç saatte bitti.
Sil